Resim: Tasarım Odaklı Düşünme
Hızla değişen dünyada ulaşım, eğitim, sağlık ve üretim gibi alanlarda karşılaşılan sorunların çözümü için geleneksel yaklaşımlar yetersiz kalmaktadır. "Tasarım Odaklı Düşünme", bu noktada sorunları hissetmek, anlamak, tanımlamak ve yenilikçi çözümler geliştirmek için bir strateji ve paradigma olarak öne çıkar. Yalnızca somut ürün geliştirmeyi değil, aynı zamanda bir süreç tasarımı veya kritik karar alma mekanizmalarını da kapsayan bu yaklaşım, temelinde sorunları yaratıcılıkla çözmenin bir başka yoludur. Proje tasarımı ve uygulamaları, bu teorik arka plana dayanmaktadır.
Stanford Tasarım Okulları (Hasso Plattner Institute of Design, 2010) çalışmasına göre, tasarım odaklı düşünme süreci beş temel aşamadan oluşmaktadır. Bu süreç doğrusal değildir ve her aşamada önceki adımlara geri dönülebilir.
Tasarım odaklı düşünmenin en önemli bileşeni olan empati kurma, insan merkezli bir anlayışa dayanır. Bu aşamanın temel hedefleri ve süreçleri şunlardır:
Örnek: Bir öğrencinin (kullanıcının) ders çalışırken sürekli olarak çevredeki seslerden rahatsız olduğunu, yaptıklarını, fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarını gözlemlemek. Örneğin, öğrencinin sık sık yer değiştirdiğini, kulaklık taktığını ve gürültü nedeniyle stresli olduğunu gözlemlemek. Bu gözlemlerle, onlar hakkında derin ve kişisel bir anlayış geliştirmeye çalışılır.
Empati aşamasında toplanan verilerin analiz edilip sentezlendiği bu basamak, çözülmek istenen temel soruna odaklanılmasını sağlar.
İyi tanımlanmış bir problem veya bakış açısının sağladığı faydalar şunlardır:
Örnek: Empati aşamasından toplanan verileri analiz ederek, sorunu net ve eyleme dönük bir problem cümlesiyle ifade etmek. Örnek: "Çalışma ortamındaki öngörülemeyen hafif gürültüler nedeniyle dikkatini sürdürmekte zorlanan öğrencilerin (kullanıcıların) odaklanmasını sağlayacak taşınabilir bir çözüme ihtiyacı vardır." Bu, sorunun çözümüne yönelik kısa bir açıklama sağlar ve tasarımcının bakış açısını yansıtır.
Problem tanımından hareketle kullanıcıların gerçek ihtiyaçlarına yönelik çok sayıda farklı çözümün oluşturulduğu yaratıcı aşamadır.
Örnek: Tanımlanan probleme yönelik, benzersiz ve hatta çılgın olabilecek çeşitli çözüm önerileri oluşturmak. Örnek: Beyin fırtınası tekniği kullanılarak; dış sesi tamamen kesen bir kulaklık, sadece konsantrasyon artıran frekansları yayan bir cihaz veya masaya takılabilen minyatür bir akustik panel gibi uygulanabilirliğine bakılmaksızın farklı fikirler havuzda toplanır.
Bu aşama, fikirlerin somutlaştığı ve test edilebilir hale geldiği deneysel bir süreçtir.
Örnek: Seçilen çözüm fikrinin hızlı ve ekonomik bir biçimde somutlaştırılması için bir prototip oluşturmak. Örnek: Masaya takılabilen akustik panel fikri için, kâğıt veya karton parçalarından ve basit yapıştırıcılardan oluşan, ses yalıtımını yaklaşık olarak taklit eden, düşük maliyetli ve hızlı bir fiziksel model (prototip) yapmak.
Geliştirilen prototipin gerçek kullanıcıların deneyimine sunulduğu ve geri bildirimlerin toplandığı aşamadır.
Örnek: Geliştirilen prototipi (modeli) mümkün olduğunca gerçek kullanıcıların deneyimine sunmak. Örnek: Karton paneli, daha önce gürültü sorunu yaşayan öğrenciye vererek belirli bir süre kullanmasını sağlamak ve panelin işlevsel olup olmadığını belirlemek amacıyla geri bildirimler almak. Test sürecinde, kullanıcıyla tekrar empati kurularak "Neden?" sorusu ile çözüme ve soruna dair daha fazla bilgi edinmeye odaklanılır.
Tasarım sürecinin sonunda geliştirilen yenilikçi ürün veya prototipin tanıtımının ve yaygınlaştırılmasının planlandığı aşamadır.
Empati kurmadır.
Beyin fırtınası ve zihin haritalama.
Prototip.
Geliştirilen proje veya ürüne patent veya faydalı model alma işlemini gerçekleştirmek.
Empati kurma
Model tasarlama (Prototip oluşturma)
Problem, istenmeyen bir durumla karşılaşıldığında çözüm yolunun hemen bulunamadığı durumdur.
El-Hârizmî
İbn-i Heysem, El-Cezerî, Pîrî Reis, El-Hârizmî